სანიაღვრე სისტემა იცავს კონსტრუქციას, არა მხოლოდ სარდაფს

სანიაღვრე სისტემა ხშირად აღიქმება როგორც მეორეხარისხოვანი დეტალი. სინამდვილეში ის განსაზღვრავს, სად მიდის წყალი — და წყალი, რომელიც შენობასთან რჩება, ყოველთვის პოულობს გზას.

პრობლემა არ იწყება სარდაფიდან

სახურავიდან ჩამოსული წყალი, თუ ორგანიზებულად არ გაიყვანება, ფასადზე ჩამოდის. შედეგი თანდათან ჩნდება: ლაქები, ბათქაშის აქერცვლა, ნესტი კედლის შიგნით. ზამთარში დამატებული გაყინვა-გალღობის ციკლი მიკროსკოპულ ბზარებს აფართოებს.

საძირკვლის გარშემო დაგროვება

თუ წყალი შენობის ძირში იყრება, ის გრუნტში ჟონავს და საძირკვლის გარშემო წნევას ზრდის. ეს პროცესი ნელია და სწორედ ამიტომაა საშიში — შედეგი მაშინ ჩანს, როცა გამოსწორება უკვე ძვირია.

რა განსაზღვრავს სისტემის მუშაობას

• გამტარუნარიანობა — კვეთი გათვლილი უნდა იყოს ინტენსიურ წვიმაზე, არა საშუალოზე
• დახრა — ღარს უნდა ჰქონდეს საკმარისი დახრა, რომ წყალი არ ჩერდებოდეს
• გაყვანის წერტილი — მილი წყალს შენობიდან უნდა აშორებდეს, არა კედელთან ტოვებდეს
• გაწმენდადობა — ფოთოლი და ნამსხვრევები აუცილებლად დაგროვდება; სისტემა ისე უნდა იყოს აწყობილი, რომ მისი გაწმენდა შესაძლებელი იყოს

ინდივიდუალური ზომები არ არის ფუფუნება

სტანდარტული ელემენტი იშვიათად ემთხვევა რეალურ გეომეტრიას. შეუსაბამობა ივსება სილიკონით და გადახურვებით — ზუსტად იქ, სადაც სისტემა ყველაზე ადრე ცდება.

დასკვნა

სანიაღვრე იაფია მაშინ, როცა შენობა შენდება, და ძვირი მაშინ, როცა კონსტრუქცია უკვე დაზიანებულია.